Οι αγρότες έχασαν τη μάχη γιατί δεν είχαν όραμα. Αλλά ο πόλεμος δεν χάθηκε ακόμα

Παρ, 19/02/2016 - 10:30
Οι μαζικές κινητοποιήσεις όταν παραμένουν στα όρια της διαμαρτυρίας, της επαναστατικής γυμναστικής, αν δε συνοδεύονται από όραμα και ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση για έξοδο από την κρίση, καταλήγουν στο πουθενά. Οδηγούνται  στο μοιραίο τέλος που είχαν τα κινήματα των πλατειών. Εκεί όπου συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες  αγανακτισμένοι πολίτες που έριχναν πιστολιές στον αέρα χωρίς πολιτική πρόταση και σκοπό. Και τελικά αφού λειτούργησαν ως βαλβίδες εκτόνωσης, σύντομα εκφυλίστηκαν  και έκλεισαν τη φλόγα τη

Όταν ξεκίνησαν και κορυφώθηκαν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των αγροτών, των κτηνοτρόφων, των αλιέων, είχαμε γράψει ότι αυτό δείχνει πως υπάρχει ακόμα απόθεμα ψυχής και αντίστασης στα σπλάχνα της ελληνικής κοινωνίας που συνθλίβεται από το καταστροφικό ευρωμνημόνιο. Αλλά προειδοποιήσαμε ότι, οι αγωνιστές της υπαίθρου που βγήκαν στους δρόμους ενάντια στο επερχόμενη βίαιη εξόντωσή τους, όφειλαν να κατανοήσουν τα βαθύτερα αίτια της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας και να τα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. 

Οι μαζικές κινητοποιήσεις όταν παραμένουν στα όρια της διαμαρτυρίας, της επαναστατικής γυμναστικής, αν δε συνοδεύονται από όραμα και ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση για έξοδο από την κρίση, καταλήγουν στο πουθενά. Οδηγούνται  στο μοιραίο τέλος που είχαν τα κινήματα των πλατειών. Εκεί όπου συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες  αγανακτισμένοι πολίτες που έριχναν πιστολιές στον αέρα χωρίς πολιτική πρόταση και σκοπό. Και τελικά αφού λειτούργησαν ως βαλβίδες εκτόνωσης, σύντομα εκφυλίστηκαν  και έκλεισαν τη φλόγα της οργής στα σπίτια, οδηγώντας τους αγανακτισμένους  στην αποδοχή του μοιραίου.

Η ήττα του αγώνα των πλατειών, το αδιέξοδο των απεργιακών κινητοποιήσεων, θα έπρεπε να προβληματίσει. Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς όφειλαν να ξοπετάξουν τους κομματικούς ινστρούκτορες που εγκλωβίζουν τον αγώνα τους σε κομματικά μαντριά. Και να αναδείξουν τη δική τους πολιτική ηγεσία, με δικό τους πολιτικό φορέα που θα ανατρέψει τη σχεδιαζόμενη καταστροφή τους και της χώρας όλης. Γιατί η υπόθεσή τους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γενικότερης τραγωδίας που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας.

Οι αγωνιστές της γης και της θάλασσα όφειλαν να αντιληφθούν ότι, όπως έχει διαμορφωθεί τώρα ο πολιτικός χάρτης της χώρας, η σημερινή κυβέρνηση όπως και η χθεσινή και η αυριανή,  δεν είναι τίποτα άλλο από εντολοδόχοι της ξένης κατοχής. Από την οποία αν δεν απαλλαγούμε, δεν έχουμε καμιά ελπίδα επιβίωσης ως χώρα. Η σημερινή ξένη κατοχή συντελείται όχι πλέον με ερπυστριοφόρα όπως στο παρελθόν, αλλά από ένα περισσότερο αποτελεσματικό όπλο. Με τον έλεγχο των τραπεζών και του νομίσματος. Και κατ’ επέκταση, με τον έλεγχο του κεντρικού μιντιακού συστήματος που διαστρεβλώνει την αλήθεια, φτύνει ψέματα και σπέρνει φόβο στο ζαλισμένο πλήθος. Οι πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες της χώρας, δειλοί, μοιραίοι και  άβουλοι αντάμα, περιμένουν άνωθεν και έξωθεν εντολές χωρίς να προσμένουν κανένα θαύμα. Οι δανειστές παίζουν το ζουρνά και αυτοί χορεύουν πεντοζάλι.

Η οργή χωρίς όραμα δεν μπορεί να ελπίζει σε θαύματα. Ούτε σε ανατροπές. Για αυτό, οι αγωνιστές της υπαίθρου μέσα από το δικό τους στοχευμένο αγώνα και  αγροτικό κίνημα, είχαν και έχουν χρέος να γίνουν μπροστάρηδες για να πάρει ο λαός στα χέρια του τις τράπεζες και το νόμισμα. Και να κάνει την ελπίδα και τους αγώνες πράξη. Για ένα τέτοιο σκοπό, υπάρχουν προτάσεις σοβαρές, υπεύθυνες, χωρίς ακραίες καταστάσεις, όπως προτείνουν ορισμένοι, που μπορεί να μας οδηγήσουν σε νέα Μικρασιατική καταστροφή.

Η συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή ή έστω, η άρνηση του γελοίας ιδεοληψίας του «πάση θυσία στο ευρώ», είναι σήμερα ο μόνος εφικτός  δρόμος, για τη σωτηρία των αγωνιστών της γης και της θάλασσας αλλά και της πατρίδας μας γενικότερα. Δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο, το όπλο για να απαλλαγούμε από τη νέα κατοχή και να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς, χάσανε τη μάχη αλλά όχι τον πόλεμο. Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι, ποτέ κανένας πόλεμος δεν κερδήθηκε χωρίς αγώνες αλλά και χωρίς όραμα. Και ότι ποτέ κανένα πρόβατο δε γλίτωσε βελάζοντας από τη σφαγή.

Πέρα από τα κοντόφθαλμα ετοίματα που παρουσίασαν οι αγροτοπατέρες στην κυβέρνηση η οποία τα «εξετάζει» και τα παραπέμπει δεόντως, απαιτείται πάνω απ’ όλα να λα΄΄αξει η όλη παραγωγική δομή και στόχευση της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής. Η οποία δεν μπορεί να στηρίζεται στις πονηρές επιδοτήσεις που μεσομακροπρόθεμα την καταστρέφουν και μας μετατρέπουν σε χώρα εισαγωγής γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων. Η άρρωστη αυτή κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Για το καλό το δικό τους και της χώρας.

Πρόγραμμα ανάταξης της γεωργίας,κτηνοτροφίας και αλιείας με συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή

Σύμφωνα με το συντεταγμένο πρόγραμμα των 26 σημείων που έχει καταρτίσει η επιστημονική μας ομάδα, η ελληνική γεωργία, κτηνοτροφία και αλιεία αποκτά μεγάλη αναπτυξιακή δυναμική αμέσως μετά τη μετάβαση στη δραχμή και την υποτίμηση της κατά 25% έναντι του ευρώ. Το γεωργικό προϊόν είναι έντασης εργασίας (η συμμετοχή δηλ. του κόστους εργασίας ανέρχεται περίπου στο 70-80% του συνολικού κόστους), με συνέπεια η προστιθέμενη αξία των αναγκαίων εισαγωγών σε λιπάσματα και καύσιμα, να έχει περιορισμένη επίπτωση στο συνολικό κόστος. Το κόστος παραγωγής εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 20%, με συνέπεια τα γεωργοκτηνοτροφικά και αλιευτικά προϊόντα να γίνουν περισσότερο ελκυστικά και ανταγωνιστικά, αφού θα πωλούνται πολύ φτηνότερα στο εσωτερικό και το εξωτερικό, αφήνοντας μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους για τους παραγωγούς. Και αυτό αφορά τους πραγματικούς παραγωγούς και μόνο. Η αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της ελληνικής πρωτογενούς παραγωγής, εκτός από τα τεράστια οφέλη για την εθνική οικονομία, το ισοζύγιο πληρωμών, την απασχόληση, θα επιτρέψει την περαιτέρω ποιοτική της βελτίωση και την ανάγκη περιφερειακής αποκέντρωσης και ανάπτυξης της χώρας.

Στα πλαίσια και των γενικότερων εξελίξεων στην Ευρώπη, επιδιώκεται η αποδυνάμωση ή και αποδέσμευση από την Κοινή Αγροτική Πολιτική και την καταστροφική πρακτική των επιδοτήσεων και περιορισμών σύμφωνα με τις επιλογές των Βρυξελών και η στροφή σε προϊόντα συμβατά με το ελληνικό κλίμα, την εσωτερική και κυρίως, τη διεθνή ζήτηση. Για τον ίδιο λόγο, δημιουργείται χάρτης παραγωγής επιθυμητών γεωργοκτηνοτροφικών προϊόντων κατά περιοχή. Λαμβάνονται μέτρα για την ενοποίηση αγροτικής γης για ενιαίες καλλιέργειες έκτασης τουλάχιστον 200τμ. Ενισχύονται ειδικότερα, σύγχρονες ανταγωνιστικές, καινοτόμες, οικολογικές, υδροπονικές και θερμοκηπευτικές καλλιέργειες, καθώς και τοπικά παραδοσιακά προϊόντα. Καθιερώνεται σήμα ελληνικού προϊόντος, σήμα ελληνικού βιολογικού προϊόντος και σήμα ελληνικού παραδοσιακού προϊόντος.

Ενισχύεται η ιχθυοκαλλιέργεια με προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, όπως και η παραδοσιακή αλιεία, με παράλληλα αυστηρά μέτρα για την παράνομη αλίευση. Επαναδημιουργείται η Αγροτική Τράπεζα σε νέες υγιείς βάσεις, η οποία σε συνεργασία με Πανεπιστημιακούς και ερευνητικούς φορείς, παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες και ελεγχόμενη ρευστότητα σε σύγχρονες μορφές αγροκτηνοτροφικών εταιρειών-συνεταιρισμών που λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Η Αγροτική Τράπεζα ασφαλίζει την παραγωγή από κλιματολογικές και κάθε τύπου καταστροφές και επιδοτεί κατά περίπτωση, την παροχή ενέργειας για ιδιαίτερα ενεργοβόρες καλλιέργειες. Αναθεωρούνται ή και καταργούνται οι επιδοτήσεις για την απόσυρση αγροτικών προϊόντων και οι συναφείς δράσεις. Παρέχονται ισχυρά κίνητρα για τη δημιουργία ειδικών γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών εταιρειών με νέα νομοθετική ρύθμιση, με επίκεντρο την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, της συνεταιριστικότητας και της ενασχόλησης νέων ανθρώπων με την πρωτογενή παραγωγή. Ενισχύεται η απ’ ευθείας σύνδεση του παραγωγού με τον καταναλωτή, καθώς και εξαγωγικές συνεταιριστικές και ιδιωτικές εταιρείες αγροτικών προϊόντων.

Προωθούνται διεθνείς διακρατικές συμφωνίες για την εξαγωγή ελληνικών γεωργικών, κτηνοτροφικών και αλιευτικών προϊόντων. Καταργούνται οι μνημονιακές διατάξεις που πλήττουν την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία και ειδικότερα την παραγωγή ελληνικού γάλατος. Νομιμοποιούνται οι σταυλικές εγκαταστάσεις, επαναλειτουργούν άμεσα τα εργοστάσια λιπασμάτων, η βιομηχανία ζάχαρης και αλατιού, οι δύο τελευταίες με τη μορφή κρατικού μονοπωλίου, με σκοπό την κερδοφορία προς όφελος του ελληνικού δημοσίου, με την προϋπόθεση φυσικά ότι λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και είναι κερδοφόρες. Δημιουργούνται σύγχρονα κέντρα παραγωγής σπόρων. Θεσπίζεται Μητρώο Αγροτών, Κτηνοτρόφων και Αλιέων για άτομα που κατοικούν μόνιμα στην ύπαιθρο και απασχολούνται κυρίως με την πρωτογενή παραγωγή, για τους οποίους θεσπίζεται αφορολόγητο εισόδημα μέχρι 12.000 και ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς για τους πραγματικούς αγρότες, κτηνοτρόφους και αλιείς. Παρέχονται ειδικές ενισχύσεις για απομακρυσμένες νησιώτικες και ορεινές περιοχές και λαμβάνονται ειδικά μέτρα για την προώθηση του αγροτουρισμού. Γενικότερα η επιστροφή στη γη και στη θάλασσα, η ενίσχυση της δημιουργικής παραγωγής του Έλληνα αγρότη, κτηνοτρόφου και αλιέα,  αποτελούν πρώτιστο στόχο για το μέλλον της χώρας.